Przy pojedynku z awansem zasadniczą cecha tegoż jest t. zw.
Ľkierunek poruszenia się przeciwników i jego rozmiar.Art. 354.
Sekundanci winni wybrać teren tego rodzaju, aby na przestrzeni od 39 do 24 m. zapewnić przeciwnikom możność zbliżenia
się do siebie, po 6 m każdej strony.
Art. 355.
Nie wolno przy pojedynku z awansem ustanawiać teren starcia mniejszy niż 24 m. długości, zaś rozmiar awansu większy nad 6 m. dla
każdego przeciwnika.
Art. 356.
Praktycznie uskutecznia się to w ten sposób, iż sekundanci ustawiają swych klientów na t. zw. miejscach wyjścia, t. j. miejscach, z których mają awans
rozpocząć i miejsca te zaznaczają, a następnie odmierzają. 6 m. w linii prostej, w kierunku przeciwnika i koniec tej przestrzeni znowu zaznaczają w sposób widoczny (np. wbicie laski). Jest to t. zw. przestrzeń awansu, a
jej koniec bariera.
Art. 357
Jeśli wszystkie przygotowania są ukończone, pistolety naładowane, przeciwnicy ustawieni, dystans nl.rcślony.i wyznaczony, a broń przeciwników wręczona -
natenczas kierujący pojedynkiem daje komendę: "Pal!".
Art. 358.
Po komendzie: "Pal!" przysługuje obu przeciwnikom (o ile warunki starcia kolejności strzałów nie
określają), prawo poruszania się naprzód w kierunku przeciwnika na wyznaczonej przestrzeni 6 m. aż do bariery, dalej prawo oddania strzału o każdej porze, i również w czasie awansowania, celując dowolnie długo.
Art. 359.
Można również nie ruszać się z miejsca wyjścia i na tymże oczekiwać awansu przeciwnika. Nie wolno jednak cofać się w razie uskutecznionego poprzednio awansu.
Art. 360.
Prawo awansowania uprawnia przy tym rodzaju pojedynku jedynie do swobodnego, naturalnego chodu, w pozycji wyprostowanej. Niedozwolone więc jest: pochylanie się, zbliżanie w skoku, lub po innej linii, jak tylko
prostej, w kierunku przeciwnika.
Art. 361.
Na żaden sposób nie można przekroczyć bariery. Przekroczenie takie jest złamaniem zasad honorowych starcia.
Art. 362.
- Poza tym obowiązują tu następujące prawidła:
- a) przeciwnikom wolno celować dowolnie długo i celowanie przerwać nawet kilkakrotnie, byleby strzał nastąpił w przeciągu 1 minuty po komendzie;
- b) po oddaniu strzału stanąć nieruchomo i tak oczekiwać strzału przeciwnika, któremu ma pozostawić kierownik pojedynku 1 minutę do awansu i strzału, w tym jednak najwyżej 10 sekund na celowanie;
- c) ranny może oddać strzał nawet wówczas, gdy padnie na ziemię;
- d) rannemu zastrzega się 2 minuty czasu do strzału, w tym 20 sekund na celowanie;
- e) na komendę: "Stój!" należy zatrzymać się i zwrócić broń lufą ku ziemi.
Art. 363.
Jeżeli jeden z przeciwników zostaje w ten sposób ranny, iż nie może wykonać awansu, pod żadnym warunkiem nie wolno sekundantom na placu starcia zmienić warunków w ten np. sposób, by
pojedynek z awansem zmienić na pojedynek ze stałym. stanowiskiem.
