Art. 320.

Przy najcięższym pojedynku, opiewającym na zupełną niezdolność do pojedynku walczących - dozwolona jest najwyżej trzechkrotna wymiana strzałów.

Bezskuteczna trzechkrotna wymiana strzałów, nawet przy pojedynkach Ľpozwala na wymienienie choćby jednego, dalszego strzału.

Art. 321.

Z uwagi na sposób oddawania strzałów, znamy następujące rodzaje pojedynków:

• 1. pojedynek ze stanowiskiem stałym, z dowolnym porządkiem strzałów lub na komendę;
• 2. pojedynek z awansem;
• 3. z awansem wzdłuż linii równoległych.

Art. 322.

Przeciwnicy nie mogą do siebie strzelać z odległości mniejszej niż 12 m.

Art. 323.

O ile między sekundantami nie ma zgody co do dystansu, natenczas można:

• a) ustalić dystans przez losowanie;
• b) lub przez przyjęcie średni arytmetycznej; lub
• c) rozstrzygnąć spór uprzednim orzeczeniem sędziego rozjemczego.

Art. 324.

Przy zniewagach trzeciego i czwartego stopnia przysługuje, obrażonemu prawo:

• a) oznaczenia rodzaju pojedynku:
• b) określenia dystansu.

Natomiast los rozstrzyga, który z przeciwników pierwszy oddaje strzał.

Art. 325.

W powietrze strzelać nie wolno. Strzał dany w powietrze, uważa się za uchylenie od pojedynku, nawet wówczas, gdy go oddaję obraziciel.

Art. 326.

Strojem przy pojedynku pistoletowym jest anglez lub żakiet. Ubrań jasnych należy unikać. Wolno postawić kołnierz anglezu lub żakietu, aby zasłonić białość kołnierzyka,

Art. 327.

Po przybyciu na miejsce i oznaczeniu dystansu. winni sekundanci zbadać wierzchnie okrycie piersi swoich klientów, aby stwierdzić, czy w kieszeniach nie posiadają portfelu, pugilaresu, papierosów i t. p. przedmiotów, mogących osłabić bieg kuli.

Opór przeciw tego rodzaju badaniu jest jednoznaczny z odmową pojedynku.

Art. 328.

W obecności 4 sekundantów otwiera kierujący pojedynkiem kasetkę i dobywa pistolety, a sekundanci wręczają je kolejno swoim klientom, dla wypróbowania siły spadowej kurka.

Art. 329.

Po wypróbowaniu pistoletów następuje ich lądowanie. O ile pistolety ładują sekundanci, muszą to w ten sposób czynić, by ładowanie odbywało się w oczach i pod kontrolą sekundantów przeciwnika.

Art. 330.

Aby osiągnąć prawdopodobieństwo identycznej obu sztuk broni celności, należy baczyć, aby oba pistolety naładowano jednakową ilością prochu tego samego gatunku, przy założeniu kuli na to, iż mniej lub więcej silne przybijanie kuli przy tyczką, może wpływać na różnicę w precyzyjności strzału.

Art. 331.

Również powinni baczyć sekundanci, aby kabzla została szczelnie wciśnięta w piston - czego można dokonać przez ostrożne i powolne opuszczanie kurka. a skoro tenże zupełnie zostanie opuszczony, przez wolne, a silne naciskanie główki kurką,

Art. 332.

Następnie sekundanci ustawiają przeciwników na wyznaczonych stanowiskach, zaś kierujący pojedynkiem zwraca się do stron z krótką przemową, pouczająca strony o ważności pojedynku jako rycerskiego spotkania, o obowiązkach walczących, warunkach starcia i o komendzie.

Art. 333.

Przy pojedynku na pistolety daje kierujący starcia następujące komendy:

• a) komendę "Gotuj!" - na którą przeciwnicy odwodzą kurio, broni;
• b) "Pal!" - po której walczący oddają strzały w sposób i w kolejności warunkami określonej;
• c) "Stój!" - po drugiej komendzie nie wolno wystrzelić nawet wówczas, jeżeli walczący poprzednio strzału nie dał.

Art. 334.

O ile jeden z walczących nie odda w czasie przepisanym strzału, uważa się tak, jakby go był oddał.

Art. 335.

Walczącym pozostawia się do woli używanie do strzału ręki prawej lub lewej, jednakowoż nie wolno wspierać się ciałem o cokolwiek, ani też wspierać ręki przy strzale.

Art. 336.

Zasadniczo nie wolno sekundantom ustanowić w warunkach dłuższego czasu do oddania strzału, niźli 20 sekund. Ranionemu przysługuje prawo oddania strzału w przeciągu 40 sekund od chwili otrzymania rany, nawet wówczas, kiedy upadł na ziemię. Jednakowoż i wtedy nie wolno mu wspierać się przy strzale w jakikolwiek sposób.

Art. 337.

Następnie jeden z sekundantów obrażonego bierze do każdej ręki jeden pistolet i ofiaruje je klientowi, który jedną sztukę wybiera, zaś pozostałą oddaje sekundant jednemu z sekundantów przeciwnika, który swemu klientowi wręcza pozostałą sztukę, broni.

Art. 338.

Sekundanci stają w ten sposób, 4 sekundanci jednego przeciwnika ustawiają się po jednej stronie linii strzału, zaś sekundanci przeciwnika po drugiej w ten sposób, iż jeden ze sekundantów znaleźć się musi u boku klienta strony przeciwnej.

Art. 339.

W środku między walczącymi na zewnątrz linii strzału staje kierownik pojedynku i jeden przez niego obrany sekundant, który po komendzie kierującego:

"Pal!" liczy sekundy z trzymanego w dłoni sekundnika półgłosem.

Art. 340.

Jeżeli jedna ze stron jest ranioną, a warunki starcia opiewają na walkę do niezdolności pojedynkowej - względnie na kilkakrotną wymianę strzałów, natenczas na żądanie sekundantów należy dalsze wymiany strzałów uskutecznić.

O ile lekarz ma głos decydujący, wówczas on rozstrzyga, czy ranny jest niezdolny do dalszej walki.

Art. 341.

Jeżeli jeden z przeciwników lub sekundantów dopuścił się ciężkiego złamania zasad pojedynkowych, należy pojedynek natychmiast przerwać, spisać protokół zajścia, po czym obowiązują postanowienia analogiczne rozdziału XIX.

Art. 342.

Jeżeli skutkiem złamania zasad pojedynkowych - jest śmierć jednego z walczących, należy wypadek traktować jako morderstwo i protokół odnośny wraz z opinią obecnych przy pojedynku lekarzy, przedłożyć bezzwłocznie władzom państwowym.

Art. 343.